Sint Janskerk




In de vroege middeleeuwen was de Servaaskerk een pelgrimskerk terwijl de O.L.V kerk een parochiekerk was. Gaande weg ging het kapittel van Servaas zich ook bezighouden met de zielzorg van de leken in hun gebied. Omdat er behoefte ontstond om de missen van de pelgrims en de missen van de parochianen gescheiden te houden, werd op de plaats waar nu de Sint Janskerk staat een kerk gebouwd. De Sint Janskerk zoals wij die nu kennen is gebouwd in de veertiende eeuw.



  



Voormalige sacristie kamer





 
De toren is in het jaar 1475 gebouwd en is zeventig meter hoog






 
Uitzicht vanaf de toren over Maastricht





Eerst bij de inname van Maastricht door Fedrik Hendrik, in het jaar 1632,  was het protestantisme weer toegestaan. In het jaar 1633 werd de Sint Jan overgenomen door de Nederlandse hervormde gemeente. Echter door de eerder genoemde contra-reformatie was er onder de autochtone bevolking weinig behoefte meer aan deze 'nieuwe' godsdienst. De Maastrichtse bevolking bleef sinds die tijd overwegend katholiek.








Vanaf het jaar 1634 tot midden achttiende eeuw leefden de protestanten en de katholieke gemeenschap in een gespannen sfeer samen . De eerste dominee van de Sint Jan, Philippus Ludovicus, stelde veel reglementen en regels op. Samen met de aangestelde kerkeraad stelde zij onder andere de regels op dat protestanten  niet zouden meedoen aan Roomse begrafenissen, bezoeken van vastenavondbals was uit den bozen en dronkenschap, kaarten en dobbelen ten strengste verboden. Ook sprak de kerkeraad verscheidene keren hun ergernis uit, over het feit dat op hoeken van de stad heilige Roomse beelden stonden.






De eikenhouten preekstoel neemt een dominante plaats in . Hij is vervaardigd in het jaar 1779, gemaakt door de Maastrichtse meubelmaker Coenraad Pierkens.







In de vloer van deze kerk liggen maar liefst negentig oude grafstenen van edelen en geestelijken maar ook gewoon grafstenen van burgers. De oudste grafsteen dateert van 1354 en de jongste grafsteen van 1673.







Home