De Vestingwerken




 De Vesting werken
TYPE="application/x-shockwave-flash" PLUGINSPAGE="http://www.macromedia.com/shockwave/download/index.cgi?P1_Prod_Version=ShockwaveFlash">




Doordat in de tweede helft van de vijftiende eeuw het kanon zijn intrede deed tijdens de oorlogsvoering, bleek al snel dat de stadsmuren uiterst kwetsbaar waren. De muren werden eenvoudig kapot geschoten. In de eerste helft van de zestiende eeuw is men begonnen met de bouw van de vestingwerken buiten de stadsmuren. De vestingwerken waren massieve aarde massa's, waar muren tegen aan werden gebouwd . Boven op de vesting werd geschut geplaatst. De vestingwerken hebben een vijfhoekige vorm zodat er geen dode hoeken konden ontstaan, hetgeen het totale overzicht ten tijde van de gevechtshandelingen ten goede kwam.


 






Om de flexibiliteit tijdens de strijd te vergroten werden de vestingwerken onderling verbonden  met tunnels, Kazematten genaamd. Deze ondergrondse verdedigingswerken zijn ook aangelegd omdat bepaalde delen van de vestingwerken op een hoog gelegen terrein waren gebouwd. Hierdoor  konden de  grachten niet altijd met water gevuld  worden.  Door de aanleg van de kazematten kon men verrassingsaanvallen uitvoeren en men kon ongezien versterking sturen. De totale lengte van de Kazematten onder de stad Maastricht, bedraagt maar liefst 10 kilometer. Hieronder ziet U bastion Waldeck gebouwd in het jaar 1690. Dit bastion werd gebouwd bij de Tongersepoort, en moest tijdens de belegering de droge grachten onder vuur nemen.



 

Ingang van de Kazematten




Tijdens de Franse belegering (1673) is de bekende muskettier D'Artagnan bij De Tongersepoort gesneuveld.



 






In het jaar 1673 werd Maastricht belegerd door het leger van Lodewijk XIV, de Franse Zonnekoning. De belegering duurde slechts twee weken voordat de vestingstad Maastricht werd ingenomen. Dat kwam omdat de Franse op de noord-helling van de Sint Pietersberg, kanonnen had geplaatst die een grote bres hadden geslagen in de stadsmuur. Nadat de Fransen in het jaar1678 werden verdreven heeft men in 1701 besloten om op de Sint Pietersberg een verdedigingswerk te bouwen. Het fort heeft een open verbinding met het gangenstelsel in de Sint Pietersberg. (mergel grotten) 


  


Fort Sint Pieter




De grotten kon men bereiken middels een wenteltrap, gelegen in het hart van het fort.  De gangen zelf werden beveiligd middels versperringsmuren voorzien van schietgaten. Tijdens de strijd om het fort (wederom Franse belegering in het jaar 1794) werd ook in het gangenstelsel hevige strijd geleverd. Het fort werd verdedigd door 400 soldaten. Tijdens de capitulatie van Maastricht werd de belegering, van het inmiddels zwaar gehavende fort, na drie weken hevige gevechten opgeheven.


  


Fort Sint Pieter




De linker flank van het fort met kanonsschietgaten en enkele schietgaten voor geweren.

 
 
Fort Sint Pieter




Panorama vanaf het fort Sint Pieter, zoals u ziet is het stadscentrum vanaf deze hoogte uiterst kwetsbaar voor batterijen geschut op de noord-helling. 

 
 
Panorama vanaf Fort Sint Pieter.




Ter verdediging van het noorden van de stad Maastricht heeft men vestingwerk Hoge Fronten gebouwd.

 
 
Hoge fronten.




De vestingwerken de Hoge Fronten zijn gelegen op een hoger terrein, hierdoor kon men de grachten niet met water vol laten lopen. Het gevolg hiervan was dat de vijand een stormaanval met succes kon uitvoeren. Om dit gemis te compenseren bouwde men  steile muren tegen de aarde werken aan. De Hoge Fronten worden ook wel genoemd de linie van Du Moulain, en is gebouwd in het jaar 1776.


 
 
Hoge fronten.




Rondom de verbeterde vesting van de Hoge Fronten heeft nooit een gevecht plaats gevonden. Na het opheffen van de vestingen is het wel lang in gebruikt geweest als schietbaan voor het leger.


 
 
Hoge fronten.

schietbaan




Op 29 mei 1867 werd Maastricht van de lijst van vesting steden afgevoerd. Ten behoeve van de stadsuitbreiding en de oprukkende industrie werden de vestingen, de muren en de poorten grotendeels afgebroken.


 
 
Hoge fronten.


Home